Waarom we in patronen blijven vastlopen (en hoe je die cirkel doorbreekt)
Regelmatig bevind ik me in een situatie die me na aan het hart ligt en waarin ik reageer en ik mezelf hoor reageren.
Dan denk ik "Hoe ben ik nu weer in deze valkuil beland?"
En al herken ik het patroon achteraf heus en soms zelfs terwijl het gesprek gaande is, vind ik het toch lastig om op tijd het schip bij te sturen.
Herken je het?
Een kleine discussie over de vaatwasser ("ik heb het gisteren ook al gedaan.") of de toon waarop iets gezegd wordt waardoor direct je haren overeind staan. Klaar voor het conflict of misschien juist voor een zwijgsessie.
Je neemt je nog zo voor dat je het de volgende keer echt anders zult doen. En toch.... voor je het weet zit je weer in die exact zelfde film. Je loopt rondjes in een cirkel die je inmiddels kunt dromen.
De automatische piloot is sneller dan je goede voornemens
Als relatie- en gezinstherapeut zie ik stellen en gezinnen die vastzitten in deze negatieve interactiepatronen.
Het is frustrerend dat iedereen vreselijk zijn best doet om eruit te komen, maar dat het niet (altijd) lukt.
Je probeert beter te communiceren of goede afspraken te maken met alle intentie die na te komen, maar het moment waarop die spanning oploopt neemt die automatische piloot het over. En van een afstandje zie je jezelf in die valkuil lopen.
Wat we tegen elkaar zeggen (en soms roepen) is maar het topje van de ijsberg
We zien vaak alleen de top van de ijsberg, zeker wanneer we door de waan van de dag weinig tijd vinden om onder het oppervlak te duiken.
Maar juist onder die oppervlakte ligt de sleutel tot verbetering.
Het delen van die onvervulde behoeften en diepe emoties kunnen juist zorgen voor een betekenisvolle verbinding en herstel van dat wat beschadigd of verloren is gegaan.
Achter boosheid en frustratie schuilt vaak verdriet en angst
Wanneer je elkaars 'onderwaterwereld' niet kent, zie je alleen de bovenkant: die felle reactie, die blik, of die luide zucht.
Je denkt: "Hij doet het erom!" of "Zij weet precies hoe ze me moet irriteren."
Maar onder die boosheid zit vaak iets heel anders. Je bent bang om de ander kwijt te raken, of je voelt je diep gekwetst en alleen.
Omdat die pijn te spannend is om te laten zien, ga je harder roepen of trek je je juist terug.
En hoe minder begrepen je je voelt, hoe groter de frustratie.
En hoe verder je gevoelsmatig van elkaar wegdrijft, hoe wanhopiger je je best doet om de ander vast te houden.
Je reageert vanuit boosheid waardoor je de ander van je wegstoot, terwijl je eigenlijk snakt naar verbinding.
Je ziet het al, de cirkel is zo goed als rond.
De cirkel doorbreken begint met vertragen en durven kijken naar je eigen aandeel en dit te delen
Het patroon doorbreken begint simpelweg met vertragen. Op de rem trappen zodra je voelt dat de spanning oploopt, nog vóórdat je reageert op die trigger.
Vervolgens vraagt het wat moed om onder je eigen oppervlak te kijken en je eigen aandeel onder ogen te zien.
In plaats van te focussen op wat de ander allemaal fout doet, kun je jezelf afvragen: "Wat doet dit nu eigenlijk met mij? En hoe komt dat?"
Misschien voel je wel angst, of een pijnlijk gevoel van afwijzing.
Als je dat voor jezelf helder hebt, kun je dat kwetsbare stuk gaan delen en voelt de ander zich ook vrijer om te delen met jou.
Door de ander een inkijkje te geven in jouw onderwaterwereld, snap je elkaar ineens een stuk beter.
En vanuit die rust kun je ook weer écht nieuwsgierig zijn naar de ander.
Door simpelweg te vragen: "Ik zie dat je boos of teleurgesteld bent, kun je me vertellen wat er gebeurt?" En ja, dan is het natuurlijk wel heel fijn als de ander die vraag ook rustig kan beantwoorden.
Je hoeft het niet alleen te doen
Het doorbreken van patronen die soms al jaren zijn ingesleten is intensief. Je brein heeft die paden al stevig aangelegd.
Het is een bewuste en krachtige keuze om hier met elkaar actief mee aan de slag te gaan zodat je weer rust krijgt in die relatie tot elkaar.
Herken je die patrooncirkels, of denk je dat bepaalde patronen er bij jullie insluipen?
Maak gerust een afspraak voor een korte (telefonische of online) kennismaking om samen te kijken wat ik voor jullie kan betekenen zodat er weer ruimte komt voor verbinding en balans. En hoop in de toekomst.
Opmerkingen