Regelmatig bevind ik me in een situatie die me na aan het hart ligt en waarin ik reageer en ik mezelf hoor reageren. Dan denk ik "Hoe ben ik nu weer in deze valkuil beland?" En al herken ik het patroon achteraf heus en soms zelfs terwijl het gesprek gaande is, vind ik het toch lastig om op tijd het schip bij te sturen. Herken je het? Een kleine discussie over de vaatwasser ("ik heb het gisteren ook al gedaan.") of de toon waarop iets gezegd wordt waardoor direct je haren over